Bir icra, ilk nota çalınmadan önce başlar. Sahneye çıkış, duruş ve hazırlık anı dinleyicinin beklentisini şekillendirir.
Bu, süs değil işlevsel bir konudur. Beden dili gergin bir icracıda dinleyici de gerilir; hazırlığını tamamlamış bir icracı dinleyiciyi rahatlatır.
Martin Fröst gibi icracıların sahne yaklaşımı bu boyutu görünür kılmıştır: hareket, ışık ve program tasarımı icranın parçası sayılır. Ancak buradaki asıl teknik nokta daha temeldir.
Birincisi duruştur. Ayakta çalarken ağırlığın iki ayağa dengeli dağılması, nefes desteğini doğrudan etkiler.
İkincisi baş ve boyun konumudur. Baş öne eğik durduğunda hava yolu daralır; nota sehpasının yüksekliği bu nedenle teknik bir ayardır.
Üçüncüsü nefes alma anıdır. Görünür ve sakin bir nefes, dinleyici için cümlenin başlangıcını hazırlar.
Dördüncüsü bitiştir; sesin bitiminden sonra beklenen kısa duruş, cümlenin tamamlanmasını sağlar. Derslerimizde sahne hazırlığı, dinleti öncesi provaların içinde ayrı bir başlık olarak ele alınır.